Σοκάρουν τα στοιχεία για την παρενόχληση και την υγεία των εργαζομένων

Σοκάρουν τα στοιχεία για την παρενόχληση και την υγεία των εργαζομένων


Πιο ευάλωτοι σε συμπεριφορές παρενόχλησης βρέθηκαν να είναι οι νέοι σε ηλικία, οι άγαμοι και διαζευγμένοι, οι απόφοιτοι τεχνικών σχολών, οι εργαζόμενοι με σύμβαση ορισμένου χρόνου/έργου, οι έχοντες προϋπηρεσία μικρότερη των 5 ετών και οι απασχολούμενοι με ευέλικτα ωράρια εργασίας.

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη συμμετοχή πολιτών και εκπροσώπων κοινωνικών φορέων και υπηρεσιών του νησιού, η διαδικτυακή ημερίδα με θέμα «Παρενόχληση στο Χώρο Εργασίας» που υλοποίησε η Περιφέρεια Κρήτης-Περιφερειακό Παρατηρητήριο Κοινωνικής Ένταξης και Περιφερειακή Επιτροπή Ισότητας των Φύλων Κρήτης (ΠΕΠΙΣ Κρήτης), σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (ΕΛΜΕΠΑ) και τις Δημοτικές Επιτροπές Ισότητας Κρήτης (ΔΕΠΙΣ Κρήτης).

Στο πρώτο μέρος της ημερίδας όπου παρουσιάστηκαν τοπικά θέματα παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, συντόνισαν η Κατερίνα Βλασάκη, Κοινωνιολόγος και Προϊσταμένη του Αυτοτελούς Τμήματος του Περιφερειακού Παρατηρητηρίου Κοινωνικής Ένταξης, η Βασιλική Πετούση, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και Μέλος της ΠΕΠΙΣ Κρήτης, ως εκπρόσωπος των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Περιφέρειας Κρήτης και η Νικολέτα Σφακιανάκη, Δημοσιογράφος και μέλος της ΠΕΠΙΣ Κρήτης, εκπρόσωπος της Γενικής Γραμματείας. Αναλύθηκαν οι διαφορετικές διαστάσεις του φαινόμενου της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, η πολυπλοκότητά του και οι διαφορετικές προσεγγίσεις του.

Πιο συγκεκριμένα, αναπτύχθηκε η διάσταση της ηθικής παρενόχλησης και οι προκλήσεις που βιώνουν οι εργαζόμενοι στην Κρήτη πριν και κατά την περίοδο της πανδημίας covid-19, με τη διεξαγωγή πρωτογενούς έρευνας, από την Επίκουρη Καθηγήτρια του ΕΛΜΕΠΑ, Μαρία Παπαδακάκη. Η ηθική παρενόχληση είναι μία ύπουλη και δυσδιάκριτη κακοποιητική συμπεριφορά (προσβολές, υποτιμητικά σχόλια, απομόνωση, ταπείνωση, κ.α.) που οι εργαζόμενοι που γίνονται αποδέκτες αυτής δεν μπορούν να αναγνωρίσουν. Λόγω της παρατεταμένης διάρκειάς της και της σταδιακής της κλιμάκωσης μπορεί να αναγκάσει τους εργαζόμενους ακόμη και να εγκαταλείψουν την εργασία τους. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι εργαζόμενοι πριν από την πανδημία (2019) πιο συχνά αναφέρουν συμπεριφορές όπως “Παρακολουθούν την απόδοση μου την ώρα που εργάζομαι” (63%), “Με επιφορτίζουν με υπερβολικές εργασίες που δε μπορώ εύκολα να διαχειριστώ” (44%), “Ασκούν άδικη κριτική στη δουλειά μου” (44%), “Μου συμπεριφέρονται με αγένεια” (44%). Μετά την εμφάνιση της πανδημίας (2021), οι συμμετέχοντες πιο συχνά αναφέρουν συμπεριφορές όπως: “Με επιφορτίζουν με υπερβολικές εργασίες που δε μπορώ εύκολα να διαχειριστώ” (20%), “Δε μου επιτρέπουν να απολαμβάνω τα νόμιμα δικαιώματα μου ως εργαζόμενος (16%), “Μου συμπεριφέρονται με αγένεια” (15%).

Αναφορικά με την υγεία και την ασφάλεια των συμμετεχόντων, 2/5 περιγράφουν την υγεία τους μέτρια έως κακή, τόσο πριν, όσο και μετά την πανδημία. 1/4 αναφέρει μακρά απουσία από εργασία μετά την πανδημία, ενώ 1/5 είχε δηλώσει το ίδιο πριν από την πανδημία.

Πιο ευάλωτοι σε συμπεριφορές παρενόχλησης βρέθηκαν να είναι οι νέοι σε ηλικία, οι άγαμοι και διαζευγμένοι, οι απόφοιτοι τεχνικών σχολών, οι εργαζόμενοι με σύμβαση ορισμένου χρόνου/έργου, οι έχοντες προϋπηρεσία μικρότερη των 5 ετών και οι απασχολούμενοι με ευέλικτα ωράρια εργασίας. Οι εργαζόμενοι που προσδιορίζουν την υγεία τους ως κακή, οι εργαζόμενοι που απουσιάζουν έως 25 ημέρες και οι εργαζόμενοι που αναφέρουν την εμπειρία τουλάχιστον ενός εργατικού ατυχήματος φαίνεται να υφίστανται περισσότερη παρενόχληση σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Συμπερασματικά, από τα παραπάνω προκύπτει ότι πριν από την πανδημία οι εργαζόμενοι δυσφορούσαν κυρίως με συμπεριφορές. Μετά την πανδημία, φαίνεται ότι οι εργαζόμενοι δυσφορούν με την ασάφεια στο αντικείμενο εργασίας τους, τον παράλογο όγκο της δουλειάς, τις παράλογες προθεσμίες, την έλλειψη εξοπλισμού και τις κακές συνθήκες απομακρυσμένης εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, μετά την εμφάνιση της πανδημίας φαίνεται να μειώνονται συμπεριφορές που στηρίζονται στη διαπροσωπική επαφή και σε άμεσες σωματικές ή λεκτικές απειλές ή χρήση ψυχολογικής. Ωστόσο μετά την εμφάνιση της πανδημίας φαίνεται να αυξάνονται οι συμπεριφορές συγκεκαλυμένης επιθετικότητας ή η δυσφορία των εργαζόμενων από τις συνέπειες της ανεπαρκούς οργάνωσης της εργασίας από την πλευρά του εργοδότη.


Πηγή:www.larissanet.gr

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Πιο ευάλωτοι σε συμπεριφορές παρενόχλησης βρέθηκαν να είναι οι νέοι σε ηλικία, οι άγαμοι και διαζευγμένοι, οι απόφοιτοι τεχνικών σχολών, οι εργαζόμενοι με σύμβαση ορισμένου χρόνου/έργου, οι έχοντες προϋπηρεσία μικρότερη των 5 ετών και οι απασχολούμενοι με ευέλικτα ωράρια εργασίας. Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη συμμετοχή πολιτών και εκπροσώπων κοινωνικών φορέων και υπηρεσιών του νησιού, η διαδικτυακή […]